8 Mart...

Ben kadınım; Sırf sen daha güçlüsün diye, beni bastırdığın…
Ben kadınım; Etek giydiğimde, iradene yenik düşüp sokakta laf attığın…
Ben kadınım; Terkedildiğinde, sanki sen yaratmışçasına yol ortasında bıçakladığın…
Ben kadınım; Bir tek, “seni seviyorum” lafına kandığım…
Ben kadınım; Sana, evlatlar veren…
Ben kadınım; Bir çiçekle bile mutlu olabilen…
Ben kadınım; Tüm hatalarına rağmen, en uzun süre seni sevebilen…
Ben kadınım; Asla pes etmeyen…

Ben kadınım.
Ben anayım.
Ben dünyayım.
Ben cennetim.

 Belki de seni, sen yapan benim..!

 Bütün kadınların “DÜNYA EMEKÇİ KADINLAR GÜNÜ” kutlu olsun..! /Saygılarımla.

Üzülme! Ağlama! Utanma çocuk..! Güneş burcundayken dağların, unutacağız... Zaman geçecek, yangınlarımız sönecek, kuşlar yine ötecek, duyacağız... Vakit geçecek, isyanlarımız dinecek, yaz yine gelecek, yaşayacağız... Savaşsa, kaçtım..! Güçlü değilim senin kadar çocuk... Kırılmış kanatlarımla, sana meleklik yapmamamı istedin... Olmadı... Olmazdı...

Yıkıntılık..

Bırak çocuk geçmişi geri getirmiyor zaman..! Vur anılarını şafak vakti şakağından.. Bir bardak jacke teslim et düşlerini Sarıl yokluğunun boynuna umutlarının, Yarını bekle... Doğmayacak hayallere gebe kalma çocuk. .! Sancısını çekme downlu umutların.. İnan bana çocuk..! Hiç ummadığın bir yarın da, geleceğim seni almaya... Tutacağım kulağından kaçırdığımız zamanın, Ellerine tutuşturacağım..! Bekle çocuk.. İki bayram arası kurban edeceğim olmazları..! Neresinden dönersek kârsa Orasından döneceğim sana..! Uyu ama şimdi çocuk. Sabah ola, hayrola...

// Cumhur'a Eren Melis //

15 yıl önce.. Çocukluk... Saflık... Masumluk... Orta okul yılları, üç kişilik sıralar... Çöp tenekesi önünde tek ayak cezaları... Türkçe, matematik, sosyal bilgiler ve daha niceleri... Öğretmenler, andımız, arkadaşlar, dersler, İstiklal marşı ve aşklar... AŞKlar... İnsan hayatı boyunca bir kere sever diyorlar, doğru galiba... Yine seversin ama, O! İlk aşk! Hep bir kurşun yarası gibi sızlar duygu geçişlerinde... Çocuksun oysa! Ne bilirsin sevmeyi! Ne anlarsın aşktan! Ama sana göre "O" artık her şeyindir. Onun dikkatini çekmek için her şeyi yaparsın... Yaptığın şey çok kötü bile olsa, sırf o görsün, sana baksın diye yaparsın! Çocuksun çünkü... Ne bilirsin sevmeyi! Ne anlarsın aşktan! Ne anlarsın aşk acısından... Ama acırsın, acıtılırsın... Aşıksın ama! Birlikte vakit geçirirsin, eğlenirsin, seversin, gülersin, ağlarsın... Ve okul biter... Mecburi ayrılık girer... Çocuksun, unutursun... Yıllar sonra karşılaşırsın, ilk aşk ya! İlk heyecan ya! Küllenmişler alev alır birden... Ama kısa sürer bu yangın... Çünkü akıl, tüpü doğrultur yangınına... Akli ayrılık girer... Böyle böyle geçer yıllar; deneme-yanılma, deneme-terk edilme, deneme-üzülme, deneme-denememe... Ve... 15 yıl sonra... Duygularını kaybetmeye başlamışsındır artık. Güven; senin için Ankara'da bir park adıdır... Aşk; Leyla ile Mecnun arasında yaşandığına inanılan bir masaldır... Sevgi; sadece aileye duyulur... Saygı; insan olmayı bilen herkese... Ama aşk; Noel baba gibidir. Bir annenin 2 yaşında ki çocuğuna anlattığı kadar... Bir gün... Aşk çalar kapını... Hemde ilk aşk! İlk heyecan basar yine ansızın... Bir "Cumhur"iyet yürüyüşünde, artık arkadaşım dediğin ilk aşkınla, el ele... Şimdi hayat; "O"nunla geçsin artık! dediğin kadar yakın... "O"nunla bitsin dediğin kadar ömrün... "O"nsuz olamam dediğin kadar mutlu... Ve her şey artık "O"..! Sakın hayatımdan çıkma... Sakın benden gitme, bende bitme... Varlığın varlığıma, varlığım varlığına; Allah'ın lütfudur..! /Cumhur'a... 29/10/2012

Geç(miş)e dönüş

Yüreğini yüregime bağlasaydın, kokunu duymasam da olurdu... Zaman ve mekanı bükebilsem, solucan tüneli oluşturarak ışık hızına ulaşıp bittiğimiz güne geri dönebilirim..! Fizikte bu mümkün! Oysa şimdi; bir gökdelenin en üst katına oranla daha yavaş geçiyor zaman... Çünkü aşağıda yar/çekimi daha kuvvetli..!

Aşk mı?
Ay şuram ağrıyo...

Şimdi git! Siktir git..!

Söveyim diyorum, anasına avradına değil de; gelmişine, geçmişine, geleceğine. Ne varsa içimi acıtan, kim varsa yakınlarında acılarımın, vurayım diyorum en içli küfürlerimi...


Tutayım elinden piç sızılarımın, alıp karşısına çıkayım, bak lan diyeyim, bak ulan gördün mü izlerini. Hepsi senden bunların, sensiz gecelerle sevişmelerimin meyvesi bunlar.
Babası sensin bu sızıların, senin kanını taşıyorlar. İşte sen böyle şerefsizsin diyeyim, hayatımın tam/amına koydun diyeyim. Sen sızılarına bile sahip çıkamıyorsun diyeyim, iz bırakıp kaçıyorsun bir korkak gibi..!

Tüm şarkılar seni anlatıyor şimdi, tüm şairler senden bahsediyor. İnanmayacaksın ama herkes sanki seni tanıyor... Öyle dolmuşsun içime kime üflesem sen çıkıyor nefesimden..!

Tüm söyleyemediklerim bu kadar...

Şimdi git!
Siktir git..!