Boş..

Benim hiç aile fotoğrafım olmadı dostum!
Annem ve babamla beraber çekilmiş bir resmim yok...
Aynı kare içinde olamadık hiç...
Bu yüzden bazı yangınlarım hiç sönmüyor benim.
Bu yüzden adalete itikatım sarsık..!

Sırf aile fotoğrafımız olsun diye beni sevmeni istedim...
Bu yüzden yüreğimi koydum avuçlarına, sevgine karşılık.

Korktun !
Kaçtın !

Gitmek istiyorsan git..!
Bana şafak hep karanlık..

İçim öyle büyük ki, öyle derin ki yüreğimin kuytuları, içime attıklarımı ben bile bulamıyorum artık !

Bahar meyvesidir papatya..

Es ey bahar!
Es de geç artık...!!!
Savur kopardığım sevmiyor yapraklarını papatyanın suratıma, sevmiyor işte diye sok gözüme...!!! Anlamaz bu kalp başka türlüsünü...
Es ey nazlı, ey paslı, ey yaşlı bahar; ilk bahar...

Es geç artık ömrümden...!!!

Kelime-i Lanet

Ben demiştim!
Korkuyorum bir gün bitecek demiştim. Kelimeler anlamını yitirecek, duyguları ifade etmeye yetecek sözcük kalmayacak demiştim!

Şarkılar yazılmayacak, şiirler okunmayacak, belkide kimseler konuşmayacak demiştim...
Kıyamet alameti gibi bu... Olmaya başladı işte..!

Tanrım hangi yazarın laneti tuttu en edebi kelimelerimizi, hangi şair kime kızdı da okudu bu laneti...!!!

Hazırım ben, gelme..!

Yaşarken seni boşlamışım biraz, nefes almaya çalışırken ellerinin kokusunu unutmuşum..
Ama bu gece saçlarımı sardım senin için, severdin dalgalı halini..
Biraz hırçınlaşmışlar toparladım bigudilerle..
Tırnaklarımı boyadım, sevdiğin şarabın renginde..
Deniz gibi dediğin elbisemi giydim..

Sen oldum, ben oldum, biz oldum..

Oturdum hiç gelmeyeceğin yola bakan camın önüne..
Şarkımızı söyledim hani içinde keşkeler olan..
Zaman nasıl geçmiş anlamadım..

Tavan arasına kaldırmışım yokluğunu, bulmasaydım daha olmadığının farkına varamazdım..
Hadi gelme şimdi..
Hazırım ben, gelme..!

Anne! Bu gece rüyama gelsene..

Anne!
Bu aralar çok sık anar oldum seni, çok daha fazla aklıma gelir oldun.. Daha bir büyüdü içimdeki özlemin..

Derler ki cennete giden sevdiklerinizden biri rüyanıza girip "Seni Özledim" derse, çağrılıyorsun demekmiş... Vizen çıkmış oluyor yani; tek giriş sonsuza dek kalış...

Çok özledim anne..
Anne! Bu gece rüyama gelsene..

Balkon

Yine ordayım!
Yıllar önce çocukluğmu harcadığım 4 apartman arasından gökyüzündeki yıldızları görmeye çalıştığım balkonda..

İçime çekiyorum geçmişi..

...

Sonra bir yokoluş başlıyor.. Çocukluğunu, gözyaşlarını hatta yaşlarını yok eden o balkonda yok olmak istersin..
Geç değil!

Kime sığınsan gitmek için bahanesi vardır. Karşı apartmandaki çocuğun bir gece dediği gibi; 'çok safsın'.. Saf mıyım yani?

..tım belki! Salaktım, saftım evet. Ama bu balkona ben neler sığdırdım..! Acıyan yanlarımı çitleyip aşağıya attım..
Yüreğimi astım parmaklıklarına, çektim uykuları üzerimi örttüm.. Çok küçüktüm.. Ben bu balkona neleri gömdüm.. Anlamadınız!

Bir yıldız kaydı işte!
Sanki yıl gibi izledim onu.
Süzüldü yaşım gibi gözümden..

Uyku çağırıyor.. Hadi çocukluğum gel..!

No-Show !

Erkenden sevdiklerimizin yüreğinde ki yerimiz bilinmez..
Bir gün bi gidersin;
Çift rezervasyon alınmış yürekler..
Short'a düşmüş sevgiler..

No-show basar ve sevdiğin günlerin iadesi yapılmaz..!