Annesizliğime isyanlarım... [23. yıl dönümü]

Ve bir yıl daha devirdim yokluğunun ayaklarına...
Bu kaçıncı etrafa saçtığım öfkem, bu kaçıncı açan azap çiçeği yüreğimde...
Sormadılar ne istersin diye... Sorsalar "gidin" derdim! Her biriniz ayrı ayrı hatırlatıyorsunuz onu bana... Kiminizin saçları, kiminizin bakışları, sözleri, gözleri ve elleri...!!!
Gidin!
Beni zorla zehirlediniz!
Alıştırdınız onun yokluğuna...!!!
Kanıma girdiniz!
Ama unutturamadınız!
Unutamam!
Bir insan kesilen parmağını unutabilir mi hiç? Ya da kanayan yaralarını...???
Kesilen parmağın ardında kalan yarım parmağına baktıkça hatırlarsın kesilen parçanı ya...
Öyle işte...
Aynaya her baktığımda değil kendimi her hissettiğimde hatırlıyorum yokluğunu...

İsyan değil belki ama SORGULUYORUM nedenini...
Sebepsiz değilmiş ya hiçbir şey...
Yokluğunun sebebi ne olabilir ki diye düşünüyorum ve soruyorum içimdeki Allah'a "Neden?"...

Gelmeyecek cevapları bekliyorum Anne... 40 kere değil 40 sn de bir 40 kere diliyorum seni...
Bir yanım uyuşmuş gibi hep... Belki bu yüzden yarım kaldım, söylediklerinizi yarım yamalak anladım...
Hiç sormadılar neden diye... Tam Allah'a sorarken seni, bişeyler istediler benden...
Anlamadım... Sana konsantre olmuştum belki... Neden demediler, neden anlamadın...
Seninle yalnız kalmak istedim belki, yani diğer parçamla... İzin vermediler...

Off anne offf!
Çok yoruldum ben... Acıyor içim her gün. İnsanlar çok acımasızlar, bende öyleyim...
Beraber gitseydik keşke, bekleseydin benide... Paltomu alıp gelseydim seninle...

Bumuydu bana reva görülen ?

Anne, kimi affetmeyeyim ben şimdi...???

Yokluğun Baharı

Bu şehir beni çok yordu sevgilim... Her sabah boğdu kaldırımlarında, her akşam vurdu rüzgarıyla arkamdan ve hergün acımasızca tekmeledi içimden... Hep sustum, hep içime kustum...
Seni acıyan yerlerime sürdüm, öyle yürüdüm hergün...
Ama bu şehir gömüyor sensizliğime beni. Adını söyle sevgilim, kimsin? nerdesin?
Korkuyorum, kuşlar... kuşlar göğü terketmişler...!!!

Zaman Koleksiyoncusu !

Zaman koleksiyonum var benim; seni tanıdığım zamanı, kaybettiğim zamanı, ağladığım zamanları, seninle güldüğüm zamanları, sensiz öldürdüğüm zamanları biriktirdim hep...
Bi baktım ki bir orduya yetecek zaman toplamışım sana; renk renk, desen desen ve parça parça... Al götür yangınlarına, en nadide koleksiyonumu yak! Nasılsa sezonu geçmiş sonbahar-kış kreasyonumdun benim...!!!

Güle güle

Yürü git sevgili elimden bir kez ah çıkacak... Dilimden düşeceksin, gözlerim vuracak suratına yalnızlığımı. Kafanda biriktirdiklerimin yanında hazır yerin-göğün...
Hadi şimdi giderken ister dövün, ister övün !

BAĞ(ım)LILIK...

Ben tütünü bırakırken de zorlanmıştım sevgili...
Herhangi bir madde bağımlığından kurtulmak zordur! Sanki bir daha üretilmeyecekmiş gibi hisedersin, yerine hiç bişey koyamayacağını bilir ve bununla yüzleşmek için çaba sarfedersin... Sancılı bir dönemdir, sızlatır... Ama güçlüysen, yani dayanabilirsen; tecrübe adı verilen bir bağışıklık kazanırsın ve "kazanırsın"...!!!

Yani bağışıklıklarım var benim bütün acitasyon durumlara...
Önce kilo alıyorum, sonra içimde biriktirdiğim katranı kusuyorum her sabah kaldırımlara...

Ki ben! Tütünden vazgeçmişsem...! Senden geçmesi içimin an meselesi...!!!

Diz boyu yalnızlık...

Şimdi yanımdaki salıncak gibi boş geliyor hayat... Sanki kaderin zincirlerinin biri kopmuş ta zorla tutunuyorum yaşamaya... Nerden estiği bilinmeyen bir rüzgar yön veriyor tek zincirle tutunan salıncağa... ve birileri bu boşluğa inanmamı bekliyor;

YOK ARTIK ...!!!

Kutsal Cin ayeti.

Kutsal kitabında yazar aşkın ayrılık: Cin ayeti - süre 2.
Ay mı dersin yıl mı dersin orası ne kadar sevdiğine bağlı...